ಪೌರಾಣಿಕ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಾಟಕಗಳ ಭಾಷಾ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆ

Abstract

ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯು ಕೇವಲ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ, ಅದು ರಂಗಕ್ರಿಯೆಯ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳು ಪಾತ್ರಗಳ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಅತಿಮಾನುಷ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭವ್ಯ ಭಾಷಾಶೈಲಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಾಟಕಗಳು ಇತಿಹಾಸದ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಆಯಾ ಕಾಲದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಬಿ.ಎಂ. ಶ್ರೀ, ಕುವೆಂಪು, ಸಂಸ, ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಮತ್ತು ಪಿ. ಲಂಕೇಶರಂತಹ ನಾಟಕಕಾರರು ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪಾತ್ರಗಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು, ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಾಲದ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯು ಒಂದು ‘ಕಾಲಯಂತ್ರ’ದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.