ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭಿಕ ಕಾಲಘಟ್ಟವು ಕನ್ನಡ ಮಹಿಳಾ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಳುವಳಿ ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣಾ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆಯೂ ತಮ್ಮ ಅಂತಃಕರಣದ ದನಿಗಳಿಗೆ ಕಾವ್ಯರೂಪ ನೀಡಿದರು. ಬೆಳಗೆರೆ ಜಾನಕಮ್ಮ, ಜಯದೇವಿ ತಾಯಿ ಲಿಗಾಡೆ ಮತ್ತು ತಿರುಮಲೆ ರಾಜಮ್ಮ ಅವರಂತಹ ಕವಯತ್ರಿಯರು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ದಾಖಲಿಸುವಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಧೈರ್ಯವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಇವರು ಭಕ್ತಿ, ದೇಶಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಸಹಜ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಉದಯ, ಅವರು ಎದುರಿಸಿದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು ಈ ಅಧ್ಯಯನದ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಬಗೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಳವಳ್ಳಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಕನ್ನಡ ಉಪಭಾಷೆಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಧ್ವನಿಮಾ ಮತ್ತು ಪದರಚನಾ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ಮೂಲದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸೊಗಡು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಡುಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಲಿತರ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯ ಹೇರಿಕೆಯ ನಡುವೆಯೂ, ಮಳವಳ್ಳಿ ಕನ್ನಡವು ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ನಾಮಪದ, ಕ್ರಿಯಾಪದ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷಣಗಳ ಬಳಕೆಯು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಮಹಾಪ್ರಾಣಾಕ್ಷರಗಳ ಬಳಕೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಹ-ಕಾರ, ಷ-ಕಾರಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪದ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಈ ಭಾಷೆಯ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷಾ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮಳವಳ್ಳಿ ಕನ್ನಡದ ಪದಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿದೆ

ತುಳು ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿರುವ ಶಿಶುಪ್ರಾಸಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಸರ್ಗ, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಪ್ರಾಸಗಳು ಸರಳ ಮತ್ತು ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಾಸಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಾದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅನ್ಯಭಾಷಾ ಪ್ರಭಾವ, ಆಟದ ಹಾಡುಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಛೇಡಿಕೆಯ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಆಧುನಿಕತೆಯ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ತುಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಶಿಶುಗೀತೆಗಳು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕುಂದಗನ್ನಡ ಜನಪದ ಗಾದೆಗಳು ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆ, ತಾಯಿ-ಮಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಈ ಗಾದೆಗಳು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೌನ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಪುರುಷ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಲೈಂಗಿಕತೆ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಈ ಮೌಖಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಬಡತನ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯದ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗೆಗಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಗಾದೆಗಳು ಮಹತ್ವದ ಆಕರಗಳಾಗಿವೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಕುರಿತಾದ ಸಮಾಜದ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ.

ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ಮಹಿಳಾ ಸಣ್ಣಕಥೆಗಳು ಹೆಣ್ಣಿನ ಅನನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಬದುಕಿನ ಶೋಧನೆಯನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಲೇಖಕಿಯರು ಸೃಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವೈದೇಹಿ, ನೇಮಿಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ವೀಣಾ ಶಾಂತೇಶ್ವರ ಅವರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳು ಪುರುಷಾಧಿಪತ್ಯದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಸಂಬಂಧಗಳ ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಈ ಕಥೆಗಳು ದಾಖಲಿಸುತ್ತವೆ. ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ, ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು 'ಅನ್ಯ' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಪರಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ.+4

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಪವಿತ್ರ ಕುರ್‌ಆನ್‌ನ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ ಕಾರ್ಯವು ತಡವಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. 1954 ರಿಂದ 2020 ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದ ವಿವಿಧ ಕುರ್‌ಆನ್ ಅನುವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರ್.ಎ. ಕೇಶರಿ ಅವರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಬ್ದುಸ್ಸಲಾಮ್ ಪುತ್ತಿಗೆಯವರವರೆಗಿನ ವಿವಿಧ ಅನುವಾದಕರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು, ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಅನುವಾದದ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಇದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾವಾನುವಾದ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅನುವಾದಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಕೃತಿಗಳು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ವಿವಿಧ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಪಂಥಗಳು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅನುವಾದಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಬಗೆಯನ್ನು ಇದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ഉത്തരകേരളത്തിലെ അനുഷ്ഠാനകലയായ തെയ്യത്തിന്റെ കലാപരവും, ആചാരപരവും, സൗന്ദര്യശാസ്ത്രപരവുമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രമായ പഠനമാണിത്. കാസർഗോഡ്, കണ്ണൂർ ജില്ലകളിലെ കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യങ്ങൾ ദ്രാവിഡ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. തോറ്റം, മുഖത്തെഴുത്ത്, അണിയലങ്ങൾ, അനുഷ്ഠാന ഘടന എന്നിവയെക്കുറിച്ചും വിവിധ തരം തെയ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും (അമ്മദൈവങ്ങൾ, വീരന്മാർ, മൃഗദൈവങ്ങൾ) ഈ ലേഖനം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്കും സാമൂഹിക ഘടനയ്ക്കും ഉള്ളിൽ തെയ്യം വഹിക്കുന്ന പങ്കിനെയും, നിറങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തിലൂടെയുള്ള ആശയവിനിമയത്തെയും ഇത് വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. വടക്കൻ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിൽ തെയ്യത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യം ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു.

In India, women's representation in politics has lagged behind the country's female population. Due to a variety of socioeconomic and cultural factors, women are underrepresented in decision-making processes in the country. However, the Constitution guarantees gender equality, which includes women's political representation. The reservation was established to allow women to participate, but only in the penchant system, which is the government's third level. Assembly elections to State Legislative Assemblies and General Parliament elections are not included. As a result, the goal of this study was to learn more about how women have been represented in Indian politics since independence. To narrow things down, only 40 decades of state legislative elections in one state, Rajasthan, were studied to see how women's representation has changed over time. The research question was answered and analysis was done based on the data collected.