ಗೀತನಾಟಕ ಪ್ರವೇಶ ಸಂಸ್ಕೃತ ನಾಟಕ ಮತ್ತು ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ

Abstract

ಭಾರತೀಯ ರಂಗಭೂಮಿಯ ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನಾಟಕದ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ವೇದಗಳ ಸಂವಾದ ಗೀತೆಗಳು, ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ವಾಚನ ಪರಂಪರೆ ಹಾಗೂ ಭರತನ ನಾಟ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ನಾಟಕಗಳ ಉಗಮವನ್ನು ಶೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಥಾನಿರೂಪಣೆ, ಪಾತ್ರಗಳ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ರಸಭಾವಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ 'ಧ್ರುವ' ಗೀತೆಗಳಂತಹ ಗೇಯ ಪ್ರಕಾರಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಗೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಗದ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕಾವ್ಯಮಯ ಹಾಗೂ ನಾದಮಯ ಮಾಧ್ಯಮವಾದ ಸಂಗೀತವು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಹಾಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲಾಗಿದೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಸಂಸ್ಕೃತ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಈ ಗೀತ-ನೃತ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಯಕ್ಷಗಾನ, ಬಯಲಾಟದಂತಹ ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ವೃತ್ತಿ ರಂಗಭೂಮಿಯವರೆಗೂ (ರಂಗ ಸಂಗೀತ) ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನವು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.