ಮನುಷ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ: ಅರ್ಥ, ಸ್ವರೂಪ, ವಿಕಾಸ ಮತ್ತು ವಿರೂಪಗಳ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
Main Article Content
Abstract
ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಜೈವಿಕ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಸಾಂಘಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಕೇವಲ ಬದುಕುವ ಕ್ರಮವಲ್ಲದೆ, ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಕುಟುಂಬ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಪೋಷಣೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವ, ಭೌತಿಕವಾದದ ಅಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಅಂಧಾನುಕರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಂದು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿರೂಪಗಳು ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯ ವಿಶೇಷವಾದ ‘ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ’ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ ಆರಾಧನೆಯ ತತ್ವಗಳು ಈ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಬಲ್ಲವು. ಆಧುನಿಕತೆಯ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿ, ತಲೆಮಾರುಗಳ ನಡುವಿನ ಕಂದಕವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸುಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
Article Details
Section

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
References
ಡಿ.ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪ, (1953), ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಮೈಸೂರು: ಕಾವ್ಯಾಲಯ ಪ್ರಕಾಶನ.
ಸುತ್ತೂರು ಶಿವರಾತ್ರಿ ದೇಶಿಕೇಂದ್ರ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು, (ದಿನಾಂಕವಿಲ್ಲ), ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಮೈಸೂರು: ಜೆ.ಎಸ್.ಎಸ್. ಪ್ರಕಾಶನ.
ಇ.ಬಿ. ಟೈಲರ್, (1871), ಪ್ರಿಮಿಟಿವ್ ಕಲ್ಚರ್ (Primitive Culture), ಲಂಡನ್: ಜಾನ್ ಮುರ್ರೆ (John Murray).
ಡಾ. ಎಂ. ಚಿದಾನಂದಮೂರ್ತಿ, (2002), ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ, ಬೆಂಗಳೂರು: ಸಪ್ನಾ ಬುಕ್ ಹೌಸ್.
ಎಂ.ಎನ್. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್, (1966), ಸೋಶಿಯಲ್ ಚೇಂಜ್ ಇನ್ ಮಾಡರ್ನ್ ಇಂಡಿಯಾ (Social Change in Modern India), ನವದೆಹಲಿ: ಓರಿಯಂಟ್ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಸ್ವಾನ್.
ಕುವೆಂಪು, (1981), ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ, ಮೈಸೂರು: ಉದಯರವಿ ಪ್ರಕಾಶನ.
ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ, (2012), ವಿವೇಕಾನಂದ ಸಾಹಿತ್ಯ (ಸಂಪುಟ-5), ಮೈಸೂರು: ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಆಶ್ರಮ.