ಕರಾವಳಿಯ ಮಹಿಳಾ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆ - ಮೀನಾಕ್ಷಿ, (ಅಕ್ಷರಸೂರ್ಯ (AKSHARASURYA), 2026)
ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಯುಗವು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಕಮುಖೀಯ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಮೌಲ್ಯಗಳ ನಿರಾಕರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಹುಧ್ವನಿತ್ವ, ವಿಕೇಂದ್ರಿತ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧದ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆಗಳ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲೂ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕರಾವಳಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಕಾಲದ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಪಿತೃಸತ್ತಾತ್ಮಕ ದಮನದ ಒಳಪಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಚೇತನಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯ ದೇಹಾತ್ಮಕತೆ, ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಕಟಗಳು, ಲೈಂಗಿಕ ರಾಜಕಾರಣ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದೊಳಗಿನ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾತೃಮೂಲೀಯ ನೆಲೆಗಳ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ. ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಾಮಾಜಿಕ–ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಸಮುದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಸ್ತ್ರೀ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಈ ಲೇಖನವು ಕರಾವಳಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಅನುಭವಗಳು ಹೇಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕದಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಂತದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ Contemporary ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಬರವಣಿಗೆಯ ಬೌದ್ಧಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.
Keywords: ಕರಾವಳಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ; ಆಧುನಿಕೋತ್ತರತೆ; ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆ; ಸ್ತ್ರೀ ಅಸ್ತಿತ್ವ; ಪಿತೃಸತ್ತೆ; ಮಾತೃಮೂಲೀಯತೆ